بسم الله الرحمن الرحیم
جهانِ در حال گسترش
و معجزه علمی قرآن
قسمت 1 مستندهای مواهب
.
سری مستندهای مواهب به بررسی آیات و نشانه های خداوند در طبیعت که در کتاب خالق آن ها، قرآن بیان شده است، میپردازد.
.
جهانِ در حال گسترش
در صورت مشکل در نمایش فیلم اینجا را کلیک نمایید…
آنچه در این قسمت می بینید: … به کتابی فکر کنید که 1400 سال پیش درباره موضوعی صحبت کرده که علم فقط چندین سال است آن را کشف کرده ، به مردی فکر کنید که 14 قرن پیش درباره واقعیتی سخن می گوید که علم به تازگی آن را یافته است. این کتاب 1400 سال پیش اشاره می کند که کائنات در حال گسترش می باشد…
در آیه 47 سوره ذاریات آمده است:
وَالسَّماءَ بَنَیناها بِأَیدٍ وَ إِنَّا لَموسِعون
و آسمان را با دستان قدرت خود بنا نهادیم و پیوسته گسترش می دهیم.
عبارت انا لموسعون به این معنا میباشد: ماییم که گسترش دهنده هستیم. کلمه موسعون از ریشه وسع میباشد و به معنای گسترش دادن است. حرف لام که در ابتدای موسعون آمده برای تاکید به کار میرود و به معنای زیاد و بسیار است.
بر این اساس، معنای این عبارت میتواند چنین باشد که: ما پیوسته در حال گسترش بسیار زیاد کیهان هستیم.
.
پس از تحلیل این آیه مقدس که ما را از گسترش (انبساط) جهان آگاه میکند، بیایید بررسی کنیم که دانش در مورد آن چه میگوید:
تا آغاز قرن 20 ام دیدگاه گسترده، این بود که جهان، ساختاری ایستا دارد و این ساختار همیشه وجود داشته است. هیچ دانشمندی تا قرن بیستم به گسترش جهان اشاره نکرده بود؛ نه تنها سخنی گفته نشده، بلکه حتی تصورش را هم نکرده بود.
در آغاز قرن بیستم، الکساندر فریدمن ، فیزیکدان روسی، و جورج لِماتِر ،کیهانشناس بلژیکی، به صورت نظری محاسبه کردند که جهان به طور مداوم در حال حرکت و گسترش است. این واقعیت در سال ۱۹۲۹ از طریق مشاهدههای هابل ثابت شد. او هنگام بررسی آسمان از طریق یک تلسکوپ غولپیکر، متوجه پدیدهی عجیبی شد: نور کهکشانهای دور دست به سمت انتهای طیف (رنگ قرمز) متمایل شده است (پدیدهی انتقال به سرخ). او کشف کرد که هرچه کهکشانی دورتر باشد، با سرعت بیشتری از ما دور میشود.
در سالهای بعد، با بررسیهای بیشتر ثابت شد که جهان، در حال گسترش بوده و هست، و در آن، کهکشان ها پیوسته از یکدیگر دور میشوند. کهکشانها نه تنها از ما، بلکه از یکدیگر نیز دور میشوند.
برای درک بهتر گسترش جهان، فرض کنید جهان همانند سطح یک بادکنک در حال باد شدن است. نقاط روی بادکنک از یکدیگر دور میشوند؛ به همین ترتیب، وقتی کیهان گسترش مییابد ، کهکشانها نیز از یکدیگر دور میشوند.
یا تشبیه دیگر: کشمشهای داخل یک خمیر در حال پخت است؛ خود خمیر بزرگ میشود و کشمشها را از هم دور میکند.
.
زمانی که این حقیقت علمی هنوز برای هیچکس شناخته شده نبود، قرآن قرنها پیش به این حقیقت اشاره کرد و به وضوح بیان داشت که جهان در حال انبساط است.
محال است فردی درس نخوانده در دورانی که هیچ ابزاری برای یافتن حقیقت نبوده بتواند این واقعیت را کشف نماید. امروزه دریافت این حقیقت فقط با استفاده از تلسکوپ های غول پیکر ممکن است. تا آغاز قرن بیستم دانشمندان نجوم علی رغم وجود مشاهدات و پژوهش های علمی نمی توانستند مدلی از جهان درحال گسترش را ترسیم کنند آن ها حتی نمی توانستند این موضوع را تصور نمایند…
بی شک بیان این واقعیات از جانب خداوند است؛ همان خدایی که جهان را آفریده و به طور مداوم آن را گسترش می دهد. این اطلاعات معجزه ای است که از طریق وحی به پیامبرش نازل کرده تا به مردم ابلاغ نماید.
.
گسترش کیهان
پی نوشت:
1. نقطهی آغاز (مهبانگ): اگر امروز جهان در حال بزرگتر شدن است، یعنی دیروز کوچکتر بوده و در گذشته بسیار دور، تمام ماده و انرژی جهان در نقطهای بسیار داغ و چگال متمرکز بوده است. به این نقطه، تکینگی میگوییم و انفجار بزرگ از همین نقطه آغاز شد.
2. سرعت گسترش چقدر است؟ بر اساس محاسبات جدید، این نرخ تقریباً ۷۰ کیلومتر بر ثانیه به ازای هر مگاپارسک (۳٫۲۶ میلیون سال نوری) است. یعنی کهکشانی که ۱ مگاپارسک از ما دورتر است، با سرعت ۷۰ کیلومتر بر ثانیه از ما دور میشود و کهکشانی که ۱۰۰ مگاپارسک دورتر است، با سرعت ۷۰۰۰ کیلومتر بر ثانیه! پس سرعت دور شدن با فاصله، نسبت مستقیم دارد.
3. آیا خودِ کهکشانها یا زمین در حال بزرگ شدن هستند؟
خیر! نیروی گرانش در مقیاسهای کوچک (مانند منظومهی شمسی، کهکشان راه شیری و حتی خوشههای کهکشانی محلی) بسیار قویتر از نیروی انبساط است و اجسام را در کنار هم نگه میدارد. گسترش فقط در مقیاسهای بسیار عظیم (بین خوشههای کهکشانی که فاصلهشان بسیار زیاد است) خودش را نشان میدهد.
.
.
برای دیدن سایر قسمت ها اینجا را کلیک کنید…
.